العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

298

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

نگاه كردن به حرام حفظ مىكنند . آنها همواره متوجه دار السلام ، هستند ، خانه‌اى كه هر كس در آن داخل شود در امن و امان خواهد بود و از شك و ترديد و حزن و اندوه مصون خواهند شد ، اى احنف شايد نظر تو در ظاهر اين باشد كه دنيا را پر از نعمت و خوشى مشاهده مىكنى ولى در باطن همه‌اش بيمارى مىباشد . دنيا خانه‌اى است پر از نقش و نگار و رواقى است پر از زرق و برق كه پرده‌ها بر آن افكنده‌اند و بادها و گرميها ميوه‌هاى آن را رسانيده‌اند ، ولى اين خانه با همه اينها جاى هميشگى نيست ولى همين دنيا تو را از خانه آخرت باز داشته است . خانه آخرت كه از لؤلؤ سفيد ساخته شده و نهرها در آن جارى گرديده و درخت‌ها در آن كاشته شده و ميوه‌هاى آن رسيده ، و حوريان در آنجا مهيا گشته است ، و خداوند دوستان و مطيعان خود را در آن جاى داده است . اى احنف اگر آنها را مشاهده كنى هنگامى كه بر پيشگاه خداوند حاضر مىگردند ، چگونه بر مركب‌هائى سوار مىشوند كه كسى مانند آنها را نديده است ، صداهائى از آن مراكب شنيده مىشود كه كسى مانند آن صداها را نشنيده است . ابرهائى بر آنها سايه مىافكنند و باران‌هائى از مشك و زعفران بر آنها ريزش مىكنند و فرياد و شيهه اسبهاى آنها در ميان كشتزارهاى بهشت بلند مىباشد ، شترهاى آنها از ميان تپه‌هائى از زعفران عبور مىكنند ، و قدمهاى آنها در ميان لؤلؤ و مرجان جاى دارند . كارگذاران از آنها استقبال مىكنند و دسته‌هائى از گل براى آنها مىآورند و بادى از طرف عرش وزيدن مىگيرد و بوهاى ياسمين بر آنها نثار مىكند ، آنها به طرف بهشت مىروند و رضوان در بهشت را براى آنها باز مىكند ، و آنها در آنجا خداوند را سجده مىكنند . در اين هنگام خداوند متعال به آنها خطاب مىكنند سرهاى خود را بلند كنيد كه من سختيهاى عبادت را از شما برداشتم و شما را در بهشت رضوان جاى دادم اى احنف همان گونه كه در آغاز سخنم به شما گفتم در جامه‌هائى از آتش افكنده